PTT’ers vertellen – Ronald

De Centrale Bibliotheek verhuist in 2018 naar het oude postkantoor op de Neude. Dit monumentale pand heeft een rijke geschiedenis en krijgt met de Bibliotheek Utrecht een waardevolle herbestemming. De oud-medewerkers van het postkantoor hebben destijds genoeg meegemaakt om boeken vol te schrijven. Om de herinneringen te bewaren hebben we een aantal verhalen vastgelegd. 

Ronald
Medewerker bij de PTT
Ronald werkte van 1982 tot 1990 in het postkantoor Neude. Het was een prachtige tijd, vertelt hij, vooral het nachtwerk. Hoewel het werk officieel om 11 uur ’s avonds begon, waren Ronald en zijn collega’s regelmatig tot in de kleine uurtjes bezig met uitgaan, kattenkwaad uithalen, en sportwedstrijden spelen in de grote hal. “We hebben gevolleybald, en we gingen boven wel eens rondjes wielrennen. Eén rondje was ongeveer 1.05 minuut. We deden wedstrijden: twintig rondjes wielrennen en degene met de slechtste tijd moest shoarma halen.”
Ronald had wel vaker nachtdienst, maar in de nacht van vrijdag op zaterdag was er het minste werk. Met drie mensen werkte hij samen om de post te sorteren, maar ze waren geregeld tot half drie ’s nachts sportwedstrijden aan het houden en feestjes aan het geven in de grote hal.

“We gingen boven wel eens rondjes wielrennen. We deden wedstrijden: twintig rondjes wielrennen en degene met de slechtste tijd moest shoarma halen.”

Meestal deed zelfs de beveiliging van het gebouw mee met de capriolen die Ronald en zijn collega’s uithaalden. “We konden wel controle krijgen, maar ze konden er niet in tot ze aangebeld hadden”, legt Ronald uit. “Dus tegen de tijd dat ze binnen waren, hadden we alles netjes opgeruimd. Als ze na een kwartiertje weg waren, gingen we gewoon weer verder.” Als de mannen uitgingen, namen ze een walkie talkie mee. Dan kon de portier hen laten weten als er controle aankwam.

Het leukste was voetballen in de hal, herinnert Ronald zich. Er was bijna geen schade aan te richten. Soms hadden de postsorteerders geen bal, dus dan propten ze zilverpapier op en deden ze er elastieken van de PTT omheen. De bal stuiterde dan enorm. “We hebben toen een keer een lamp kapotgeschoten. Dat zit zo hoog, dat is niet echt te verklaren. Het is ook wel eens misgegaan met de klok. Dan schoten we de wijzer krom en stond de klok een paar dagen stil op vijf over een ’s nachts.”

Er werden niet alleen sportwedstrijden gehouden in het oude postkantoor. Ronald en zijn collega’s legden ook weddenschappen af. Zo belden ze, met behulp van de informatie van de PTT Telecom, mensen aan de overkant van de straat op en zetten ze geld in op hoe lang het zou duren voordat ze opnamen. “Dan zag je het licht aangaan boven, vervolgens het licht beneden, en dan namen ze op. Nou, dan had je bijvoorbeeld anderhalve minuut gewed en won je pot.”

De sorteerders kwamen echter niet altijd weg met hun nachtelijke escapades en moesten wel eens verantwoording afleggen. De schade aan de lamp in de grote hal werd hun kwijtgescholden en ze kwamen er met waarschuwingen mee weg. “Toen kon dat nog gewoon. Als je nu zou uithalen wat wij allemaal deden, werd je zo op straat geknikkerd.”

Tekst: Nicole Adriaens
Fotografie: Hiske Midavaine

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *